Сэрийж хатуурсан товчийг нь долоомогц улам сэрийж тэр тоолонгоор миний болдоггүй бор хөвчрөн чангарч байлаа. Аажмаар миний уруул доошилсоор нууцын орны асар уруулыг нь үнслээ. Тэр тачаадан нумарч “Наадахаа битгий үнсээч би тэсэхгүй шүү” гэж хэлэх нь “Намайг болгож тавь” гэх шиг улам шунал хөдөлгөнө.
Тэрбээр хотолзон нумалзаж, үс гэзгээн зулгаан саахалтын зайд буй айлын нохдыг үргэтэл дуу хадааж эхлэв. Ингэх тусам нь би улам шунан дайрч доод уруул, хэлүүг нь юутай хийтэй нь амандаа үмхэж хүчтэй сорон чал хийтэл сунган татаж эхлэв. Өмнө нь би эм эрхтэнг ингэж шүлэнгэтэн идэж байсангүй. Үнэхээр ч бүсгүй хэлсэн шигээ галзуурах шахаж байлаа. Мөгөөрс мэт хатуурсан хэлүүг нь хөхөнгөө хоёр хуруугаа үтрээ рүү нь хийж холхиулахад бүсгүй “Ээж ээ, үхлээ ш дээ, наадахаа зөөлөн, би тэсэхгүй нь ээ” гэж дуу тавин зугатах мэт дээш тэмүүлэн тэлчилнэ.
Энэ үед миний тээрхий булгилан лугших тэрхүү цэцгийн дэлбээ рүү орохоор тэмүүлж, яс мэт хатууран чивчирсэн байлаа. Би дээш өндийж бүсгүйн хөлийг гэрийн унинд тултал өргөөд бамбайн хавдсан уруулын завсраар эрхтнээ хүчтэй гэгч нь түлхэн оруулав. Түүний улам улам тачаадан орилж гинших, уян налархай хөдөлгөөн уруулыг минь тасчих шахан озох нь хамаг сэрэл мэдрэхүйг эзэмдэж, эр биеийн чадлаа дайчлахаас өөр аргагүй болголоо.
Би хамаг хүчээрээ бүлсээр байлаа. Тэр тоолонд “аа, аа, ооё” хэмээн хамаг хүчээрээ уйлагнан орилох бүсгүйн дуунд бүх бие минь зангиран би энэ ертөнцийн харгис эзэн мэт сэтгэгдэл төрж, хөхийг нь бараг няцартал атган татаж зулгааж байлаа. Ийнхүү хоёр удаа угсруулан мантайсан хүрэн эрхтний минь толгой тушаа чив чив хийтэл садруулан шингэн гадагшлах нь надад мэдрэгдэв. Тэрбээр урьдахаасаа улам хүчтэй дуу алдан дээрээсээ намайг авч шидэх нь холгүй тачаадан хөдөлж, ууц нурууг минь тас тэврэхүйд би дур тавьж хамаг шингэнээ гүрэлзтэл цацахад бүсгүйн үтрээ хөхөх мэт үмхэн үмхэж, тэр үед би бүх биеэрээ түүний энэ гайхамшигт оронд уусан орох шигсанагдав.
Тэрбээр “Яая даа найз аа, ямар сайхан юм бэ?” гэснээ дуу алдан уйлах нь тэр. Урьд өмнө ийм бүсгүйтэй учирч яваагүй болохоор яах ч учраа олохгүй байтал “"Би ямар азаар чамтай учирав аа? Манай нөхөр бид хоёр танилцаад арваад жил болж байгаа боловч нэг ч удаа ингэж жаргал эдэлж байсангүй. Тэгээд ч бид хоёроос хүүхэд гарахгүй биз дээ. Чи намайг уучлаарай. Нөхрөө араар нь тавьдаг завхай хүүхэн гэж бүү бодоорой. Чамд баярлалаа” хэмээн туниа муутайхан инээмсэглэв.
Түүний нулимстай харц нь талимааран тогтож өгөхгүй гар нь сарвалзан дахин өөр нэгийг хүсээд байх шиг надад санагдаад байв. Би бууж амжаагүй эрхтнээ сугалангуутаа хоёр хуруугаа зөрүүлэн хийлээ. Далайн зөөлөн биетэд хүрэхэд л ийм байдаг болов уу гэмээр түүний давчуу үтрээний гүрвэлзсэн ханыг мэдэрч зөөлөн зөөлөн хөдөлгөж эхэллээ. Бүсгүй ч аяыг нь тааруулан займчиж дэмнэх аж.
Би нөгөө гараараа хэлүүг нь оролдож, хөхний товчийг нь уруулаараа сорон нялуун амтагдсан шингэнийг нь амандаа хурааж бие дээр нь асгаж байв. Тэрбээр тааламжтайяа инээвхийлж үе үе чичирсхийн миний гарын хөдөлгөөнийг зогсооно. Тэгснээ хуруугаа давхар хийж, миний дунд хурууг дотор ханан дахь гөлгөрдүү товгор дээр тааруулан тэрүүхэнд нь хөдөлгөж үзүүллээ. Би түүнийг нь дуурайн тэрхүү сонин товгорыг нь алдчихгүй болгоомжтой таалан байв. Гайхалтай нь энэ үйлдлийг хийхэд тэр байж ядан тэлчигнэж түрүүчийнх шигээ орилж гарлаа.
Би түүний сэрлийн дээд цэгийг эзэмшсэн бололтой. Тиймээс ихэд сонирхон ажиглаж энэ үйлдлээ үргэлжлүүлсээр байв. Намайг хөтөлсөн хуруугаа аль хэдийн сугалж амандаа зуугаад хадааж буй орь дуугаа намдаах мэт хааяахан уруулаа хамхин гиншигнэнэ. Тэгснээ “Хурдан, дахиад хурдан ооё би тавих нь ээ” гэж тэр амьсгаа тасалдуулан хэлээд хоёр гараараа үсээ тас зулгаан түрүүчийнхээс чанга, хоолойн хэрээр “аа, аа” хэмээн хашгирав.
Энэ үед хурууг минь хөхөх мэт үтрээнийх нь булчин гүрвэлзэж, тэр тоолонгоор чангарсан бие нь аажмаар суларч байлаа. Нээрэн энэ үед саахалтын ноход дуу дуугаа авалцан боргож байсан билээ. Тэр дахиад л “Чамд баярлалаа, бололцоотой үедээ ирж байгаарай. Манай мангар хар намайг ер хангаж чаддаггүй юм. Би заримдаа өөрийгөө аргалах үе гардаг юм шүү. Гэхдээ ийм амттай биш л дээ” хэмээн хөнгөхөн санаа алдахад нь “Та хоёроос хүүхэд гаралгүй яахав. Чи бүү гутар, нас чинь залуу байна. Нөхрөө янагийн эрдэмд сурга” гэхэд минь тэр “За аа, тэр бид хоёрын янагийн эрдэмд сурах гэж ёстой нохойн жогорхой” хэмээснээ “За одоо бос” хэмээн миний цээжин дороос тохойлдон түлхэж билээ.
Тэрбээр хотолзон нумалзаж, үс гэзгээн зулгаан саахалтын зайд буй айлын нохдыг үргэтэл дуу хадааж эхлэв. Ингэх тусам нь би улам шунан дайрч доод уруул, хэлүүг нь юутай хийтэй нь амандаа үмхэж хүчтэй сорон чал хийтэл сунган татаж эхлэв. Өмнө нь би эм эрхтэнг ингэж шүлэнгэтэн идэж байсангүй. Үнэхээр ч бүсгүй хэлсэн шигээ галзуурах шахаж байлаа. Мөгөөрс мэт хатуурсан хэлүүг нь хөхөнгөө хоёр хуруугаа үтрээ рүү нь хийж холхиулахад бүсгүй “Ээж ээ, үхлээ ш дээ, наадахаа зөөлөн, би тэсэхгүй нь ээ” гэж дуу тавин зугатах мэт дээш тэмүүлэн тэлчилнэ.
Энэ үед миний тээрхий булгилан лугших тэрхүү цэцгийн дэлбээ рүү орохоор тэмүүлж, яс мэт хатууран чивчирсэн байлаа. Би дээш өндийж бүсгүйн хөлийг гэрийн унинд тултал өргөөд бамбайн хавдсан уруулын завсраар эрхтнээ хүчтэй гэгч нь түлхэн оруулав. Түүний улам улам тачаадан орилж гинших, уян налархай хөдөлгөөн уруулыг минь тасчих шахан озох нь хамаг сэрэл мэдрэхүйг эзэмдэж, эр биеийн чадлаа дайчлахаас өөр аргагүй болголоо.
Би хамаг хүчээрээ бүлсээр байлаа. Тэр тоолонд “аа, аа, ооё” хэмээн хамаг хүчээрээ уйлагнан орилох бүсгүйн дуунд бүх бие минь зангиран би энэ ертөнцийн харгис эзэн мэт сэтгэгдэл төрж, хөхийг нь бараг няцартал атган татаж зулгааж байлаа. Ийнхүү хоёр удаа угсруулан мантайсан хүрэн эрхтний минь толгой тушаа чив чив хийтэл садруулан шингэн гадагшлах нь надад мэдрэгдэв. Тэрбээр урьдахаасаа улам хүчтэй дуу алдан дээрээсээ намайг авч шидэх нь холгүй тачаадан хөдөлж, ууц нурууг минь тас тэврэхүйд би дур тавьж хамаг шингэнээ гүрэлзтэл цацахад бүсгүйн үтрээ хөхөх мэт үмхэн үмхэж, тэр үед би бүх биеэрээ түүний энэ гайхамшигт оронд уусан орох шигсанагдав.
Тэрбээр “Яая даа найз аа, ямар сайхан юм бэ?” гэснээ дуу алдан уйлах нь тэр. Урьд өмнө ийм бүсгүйтэй учирч яваагүй болохоор яах ч учраа олохгүй байтал “"Би ямар азаар чамтай учирав аа? Манай нөхөр бид хоёр танилцаад арваад жил болж байгаа боловч нэг ч удаа ингэж жаргал эдэлж байсангүй. Тэгээд ч бид хоёроос хүүхэд гарахгүй биз дээ. Чи намайг уучлаарай. Нөхрөө араар нь тавьдаг завхай хүүхэн гэж бүү бодоорой. Чамд баярлалаа” хэмээн туниа муутайхан инээмсэглэв.
Түүний нулимстай харц нь талимааран тогтож өгөхгүй гар нь сарвалзан дахин өөр нэгийг хүсээд байх шиг надад санагдаад байв. Би бууж амжаагүй эрхтнээ сугалангуутаа хоёр хуруугаа зөрүүлэн хийлээ. Далайн зөөлөн биетэд хүрэхэд л ийм байдаг болов уу гэмээр түүний давчуу үтрээний гүрвэлзсэн ханыг мэдэрч зөөлөн зөөлөн хөдөлгөж эхэллээ. Бүсгүй ч аяыг нь тааруулан займчиж дэмнэх аж.
Би нөгөө гараараа хэлүүг нь оролдож, хөхний товчийг нь уруулаараа сорон нялуун амтагдсан шингэнийг нь амандаа хурааж бие дээр нь асгаж байв. Тэрбээр тааламжтайяа инээвхийлж үе үе чичирсхийн миний гарын хөдөлгөөнийг зогсооно. Тэгснээ хуруугаа давхар хийж, миний дунд хурууг дотор ханан дахь гөлгөрдүү товгор дээр тааруулан тэрүүхэнд нь хөдөлгөж үзүүллээ. Би түүнийг нь дуурайн тэрхүү сонин товгорыг нь алдчихгүй болгоомжтой таалан байв. Гайхалтай нь энэ үйлдлийг хийхэд тэр байж ядан тэлчигнэж түрүүчийнх шигээ орилж гарлаа.
Би түүний сэрлийн дээд цэгийг эзэмшсэн бололтой. Тиймээс ихэд сонирхон ажиглаж энэ үйлдлээ үргэлжлүүлсээр байв. Намайг хөтөлсөн хуруугаа аль хэдийн сугалж амандаа зуугаад хадааж буй орь дуугаа намдаах мэт хааяахан уруулаа хамхин гиншигнэнэ. Тэгснээ “Хурдан, дахиад хурдан ооё би тавих нь ээ” гэж тэр амьсгаа тасалдуулан хэлээд хоёр гараараа үсээ тас зулгаан түрүүчийнхээс чанга, хоолойн хэрээр “аа, аа” хэмээн хашгирав.
Энэ үед хурууг минь хөхөх мэт үтрээнийх нь булчин гүрвэлзэж, тэр тоолонгоор чангарсан бие нь аажмаар суларч байлаа. Нээрэн энэ үед саахалтын ноход дуу дуугаа авалцан боргож байсан билээ. Тэр дахиад л “Чамд баярлалаа, бололцоотой үедээ ирж байгаарай. Манай мангар хар намайг ер хангаж чаддаггүй юм. Би заримдаа өөрийгөө аргалах үе гардаг юм шүү. Гэхдээ ийм амттай биш л дээ” хэмээн хөнгөхөн санаа алдахад нь “Та хоёроос хүүхэд гаралгүй яахав. Чи бүү гутар, нас чинь залуу байна. Нөхрөө янагийн эрдэмд сурга” гэхэд минь тэр “За аа, тэр бид хоёрын янагийн эрдэмд сурах гэж ёстой нохойн жогорхой” хэмээснээ “За одоо бос” хэмээн миний цээжин дороос тохойлдон түлхэж билээ.
