Тэр үеэр Димагийн нуүний урдуур ор засч буй Мариягийн дүр төрх, түүний сэргэр сайхан хөх, гоолиг бие цогцос нь үе үe харагдаж улмаар Димагийн сэрэл тачаал дээд зэргээр хөдлөн чинээндээ тултал боссон эрхтэн нь дэлбэрэхэд бэлэн болоод байлаа. Тэрбээр дээш харан хэвтээд толгойгоо сэгсрэн энэ байдлаа мартагнах гэж оролдов. Тэггэл унтаж буй Мария Дима руу эргэн харж хэвтээд түүн дээр гараа тавьчихав. Энэ нь сүүлчийн шалгуур болж Дима юу ч болбол болог гэж шийджээ. Тэрбээр нойрмог Мариягийн уруулыг нь үмхэлж аваад зүүг гараараа хөхийг нь базаллаа. Харанхуйд халамцуу, бас нойрмог Мария болж буй үйл явдлыг бүрэн ойлгоогүй бололтой хаана байгаагаа ч умартан Димаг нөхрийгөө гэж бодон хариу таалж эхлэв. Тэдний уруул наалдаж, Димагийн хэл Мариягийн аманд орж хэл, уруулыг нь ирвэгнүүлэн зугаацав. Мария тэр үеэр Димагийн дотоож руу гараа оруулан эрхтнийг барьж аван бага зэрэг урж эхэллээ.
Димагийн гар Мариягийн нуруугаар тэнэж, улмаар өгзөг, гуягыг нь хэдэнтээ илээд эцэс сүүлд нь дотоожны цаагуур оров. Мариягийн эрхтнийг гараараа илээд тэнд хэдийнэ чийг даасныг мэдрэнгүүт одоо цаг нь боллоо хэмээн Дима бодлоо. Тэрбээр бүсгүйн дотоожийг урах шахам тайлаад өөрийнхийгөө ч маш хурдан тайлж хаяад хормын зуур эргэж Мариягийн дээр гарахад цаадах нь зөн билгээрээ хэдийнээ хөлөө алцайлган хэвтэж байв. Дима эрхтэнээ маш хүчтэй оруулаад хурдан хурдан "бүлж” гарлаа. Уруул нь ахин нийлж, зогсоо зайгүй үнсэлцэж эхлэхэд Мария идэвхтэй нь аргагүй өөдөөс хөдлөж Димагийн цохилт бүрийд бага зэрэг дуу алдаж эхлэв. Буйдан чихаран дуугарах нь улам бvp чанга сонсогдож эхэлсэн ч Дима зогсож чадахгүй болсон байлаа. Марияг дуу алдан бие нь чичирхийлэхийг харвал тэрээр дур тавьсан бололтой, Харин Дима архи уусан нь нөлөөлж буй бололтой дур ханаж чадахгүй байв.
- Маша, алив байрлалаа сольё гэж хэлэв. -Дима? Чи юу? гэж бүрэн гүйцэд сэрсэн Мария гайхан хэлээд ханын гэрлийн унтраагуур дарав. Бүдэгхэн гэрэл өрөөг гэрэлтүүлэв.
- Тийм л байна. Чи хэнийг байна гэж бодов? гэж Дима тэнэг юм шиг асуув.
- Мэдээж Ильяг гэж бодсон. Тэр чинь миний нөхөр шүү дээ. Чи яагаад энд байж байгаа юм бэ?
"Естой нэг хоёр тэнэгийн яриа болж байх шив” гэж Дима дотроо бодоод "Чи өөрөө л энд ор засаад намайг унтуулсан шүү дээ” гэж хэлэв.
- Тийм л дээ гэж Маша итгэлгүйхэн хэлээд болсон явдлыг санах гэж оролдлоо.
"Зиак, гэр бүлийн хэрүүлд л орооцолдохгүй юм шүү” гэж бодсон Дима хамаг буруугаа Маша руу чихэхээр шийдлээ.
- Чи өөрөө л намайг оролдоод байсан шүү дээ.
- Би юу? Одоо яанаа? Илья яах бол? гэж бүсгүй хэлэх үгээ олж ядан асуув.
Тэрээр үнэхээр өрөвдөлтэй харагдаж байв. Димад ч гэсэн тун эвгүй байв. Нэг талаас Илья түүний найз, нөгөө талаас түүний өмнө Мариягийн бүхий л зүйл ил тодхон харагдаж байв. Маша Димагийн харц хааш чиглэснийг хараад хөнжлөөр биеэ хучив.
- Илья юу ч мэдэхгүй. Тэр хажуу өрөөнд унтаж байгаа, Чи л хэлэхгүй бол би түүнд мэдээж хэлэхгүй. Тэгээд халамцуугаас болсон энэ явдлыг тэр хэзээ ч мэдэхгүй. Маша босч коридороор гарч унтлагын өрөөний хаалга руу дөхөж очоод бага зэрэг онгойлгов. Тэндээс согтуу хүмүүсийн хурхирах нь тод сонсогдоно. Эр нөхрөө дээш харан хурхирч байгааг хараад тэрээр бага зэрэг тайвширч бусад зочдыг тойруулан ажив. Тэд мөн л бүгд унтацгааж байв. Маша хаалгыг сайн гэгч нь хаагаад зочны өрөөнд эргэн ирж орон дээр суулаа. Одоо биеэ хөнжлөөр нуух хэрэг байсангүй.
- Би ч гэсэн юм хэлэхгүй ээ гэж бүсгүй хэлэв. Хэдэн хормын турш нам гум ноёрхож Дима, Маша нар бие биенийхээ нүд рүү ширтэлцэв.
- Надад таалагдсан шүү гэж Дима хэлэв.
- Надад ч гэсэн хэмээн Маша нүдээ цавчлан байж хариулав.
- Гэхдээ би дур тавьж амжаагүй гэж Дима хэлэв. Ахиад л нам гум болж, Дима Машаг юу гэхийг нь хүлээж байлаа Маша ч мөн адил түүний юу гэх гээд байгааг ойлгохыг хичээнэ. Хэсэгхэн бодож байгаад Дима:
- Харин чи? гэж мэдэн будилж асуув. Түүнийг дур тавьсныг тэр сайн мэдэж байсан шүү дээ.
- Би тавьсан гэж Маша хэлэв. Тэд бие бие рүүгээ ахин ширтлээ. Бүр цоо ширтэлцэв. Маша урагш тонгойн Димагийн Эрхтэнг энхрийлж эхлэв. Дима хойш гэдийж дэрэн дээр хэвтээд таашаалыг ч ёстой нэг дээд зэргээр эдэлж эхлэв. Маша хөхөж, долоож, гараараа урж, хуруугаараа төмсөгийг нь базалж байв. Магадгүй Машад эмэгчин амьтны эөн совин сэргэсэн үү, эсвэл Димагийн нүдэн дээр чадварлаг болж харагдах гэсэн үү, эсвэл угийн тийм хүн бөгөөд бүхий л ажилдаа ийм хариуцлагатай, уран бүтээлчээр ханддаг байж болох. Гэвч Дима дур тавьж чадахгүй л байв. Хэдэн хормын дараа Машагийн урам зориг илтээр унтарч, Дима ч бүсгүйн өмнө эргүй байдалд орж эхлэх шиг болов. Тэрбээр Машагийн толгойг өндийлгөөд босов. "Ахиж ийм боломж хоёр дахь удаагаа хэзээ ч” гарахгуй” гэж бодов бололтой. Vг ч хэлэлгүй тэрбээр Машаг хавч мэт доош нь бөхийлгөж хоёр гарыг нь буйдангийн өнцөгт тулгав. Дараа нь Машагийн хойд сувийг шүлсээрээ норгож байгаад оруулах гэж зутгэв. Маша огцом хөдөлж нэлээд чангаар:
- Vгүй ээ гэлээ.
- Яагаад? гэж гайхсан Дима асуулаа.
- Би тийшээ хэнд ч зөвшеөрөхгүй. Илья бид хоёр оролдож үзсэн. Надад таалагдаагүй.
- Тэгвэл надтай үз л дээ. Таалагдах ч юм билүү гэж Дмитрий бууж өгөхгүй сөргөв.
- Би үгүй гэж байна хэмээн Мария хошуугаа цорвойлголоо.
- Тэгвэл дураараа л бол. Харин умдаг руу чинь ядаж болно биз дээ гэж Дима асуулаа. Хэсэгхэн бодолхийлсэн Маша дараа нь инээмсэглээд "Өнөөдөр хойд сүв рүү л биш бол юу ч байсан болно” гэж ам алдав.
Дима түүн pүү ахин орж хөдөлгөөнөө эрчимтэй үргэлжлүүлэв. Тэрбээр юу юугуй дур тавих нь гэдгээ мэдэрч байлаа....
