Иймээс Хонгорзулыг Хурцын "Анхааруулах" тасагт хэвтүүлсэн байна. Тэдний тасагт таван эмэгтэй хэвтэж байсан бөгөөд бүгд хий юм үзэж, сонсдог өвчиндөө гүнзгий хямарсан хүмүүс аж. Хурц хэлбэрийн гадзуурсан өвчтөн тэр болгон эдгэхгүй. Учир нь галзуучууд нэг дор цуглахаараа бие биеэ өдөөн улам ихээр дэмийрч өвчин нь даамжирдаг. Хонгорзул цэл залуугаараа энэ эмнэлэгт ирсэн цагаас хойш 3 жил дөрвөн хананы дунд тэлээтэй хэвтжээ. Сэтгэцийн олдмол өвчин нь тухайн хүн айж цочирдсон, сэтгэл ихээр хөөрсөн, сэтгэлийн гүнзгий хямрал стресс орсон үед илэрдэг бол удамшлын хэлбэрийн өвчин шилжилтийн насан дээр гарч ирэх нь элбэг. Зүв зүгээр хичээлээ давтаад сууж байсан Хонгорзул могойд хатгуулав уу гэлтэй орь дуу тавин бархирч хувцасаа тайчин хаяад сургууль дотроо чармай шалдан гүйжээ. Түүний нүд аймшигтай эргэлдэн "Манай улсыг харь гаригийнхан эзэлчихлээ. Терминаторууд довтолж байна." хэмээн солиорч.
Мэргэжлийн эмч нар охиныг үзээд удамшилын сэтгэцийн гүнзгий хямрал болохыг тогтоов. Эцгийн талаас өвлөгдсөн галзуугийн өвчин тав дахь үе дээрээ хөөрхий охины биеэн дээр илэрсэн аж. Охиныг Шархаданд хэвтсэн анхны өдрүүдэд эцэг эх нь өдөр алгасахгүй эргэд тойрдог байсан авч жилийн дараа цөөрсөөр Хонгорзулыг бараг мартсан байна. Охины бие боловсорч гүйцэхийн хэрээр дур тачаал нь үерийн ус адил оргилдог болов. Ер нь эрдэмтэдийн судалсанаар сэтгэцийн өвчтэй хүмүүсийн тачаал жирийн хүнийхээс тав дахин их хүчтэй явагддаг. Тэнд маш уйтгартай байсан тул Хонгорзул өдөржин адар ширтэн хэвтэхдээ эмнэлэгээс оргохоор төлөвлөв. Тэр эрх чөлөөт амьдралыг хүсэхээс илүү хэн нэгэн замын харчуулд эзэмдүүлж, таашаал авахыг хүсэмжлэн тэмүүлнэ. Шөнө унтах тоолондоо 18 хүрч яваа бүсгүй өөрийнхөө ургаж яваа хөх, мээмний толгойг имэрч, бэлэг эрхтнийхээ хэлүүг гарынхаа хуруугаар чилтэл гижигдэн сэрлээ өдөөдөг зуршилтай болов. Нэг үгээр хэлэхэд Хонгорзулын сэрэл дээд цэгтээ хүрч ороо нь орсон буур лугаа болоход тэрбээр эрэгтэй өвчтөний төмсгийг хага базан, асрагч залуугаа хүчиндэх шахаж, эргэлтээр ирсэн хижээл эр лүү ноцон дайрч гурван удаа "Анхааруулах" тасагт орж ортойгоо хүлүүлжээ. Хуучин соц нийгмийн үед сэтгэцийн өвчтэй эмэгтэйчүүдэд сардаа нэг удаа дур хүсэл, дуршил бууруулах тариа хийдэг байсан боловч зах зээлийн хатуу нийгэмд өвчтөнүүдэд дээрх тариаг нэг мөсөн цуцалжээ.
Ийм хүнд нөхцөлд эмч нар луу эсрэг хүйстэн өвчтөнүүд сексийн дайралт хийх нь ихэссэн байна. Энэ явдалаас хойш сарын дараа Шархадны эмнэлэгийнхэн талбайдаа хүнсний ногоо хураах их аянд гарцгаав. Энэ хэдэн өдөр өвчтөнүүдийн хувьд ёстой жаргалтай үе байлаа. Өвчтөнүүд өдөр бүр 4-6 цагийн хугацаатай салхинд гарч талбай дээр ногоо хураах ажилд оролцон бусадтайгаа ярьж суух боломж гарч, эрх чөлөөг хэсэгхэн амсчээ. Эмч нарынхаа сиймхийг харж байгаад Хонгорзул сэмээрхэн оргожээ.
Хурц галзуурсан "тусгай" тасгийн өвчтөнг оргосон талаар эмнэлэгийнхэн 2 цагийн дараа мэдэв. Эхний удаад эмнэлэгийн удирдлагууд телевиз радиогоор олон нийтэд мэдэгдэхгүй өөрсдөө олж авахаар тохирчээ.
...Хонгорзул оргох бэлтгэлээ сарын өмнөөс бэлдсэн болохоор хашаа давуулж шидсэн хувцасаа өмсч төрөл арилжаад олны хөл холхисон Нарантуул зах руу оджээ. Тэр захын үүдэнд цаг, тооны машин зарж байгаа бага гарын наймаачин залуу дээр хүрч очив. Цонхийсон цагаан царайтай хэрнээ давхраатай алаг нүдтэй, өндөр нуруутай бүсгүй өөрийг нь түрүүнээс хойш шохоорхон ширтэж зогсож байхад Монхоон багагүй тэвдлээ. Царайлаг залуухан охин яагаад намайг шохоорхон хараал унав гэдгийг тэрбээр бодож олсонгүй. Эцэстээ эг маггүй ширтэх үл таних бүсгүйн өөдөөс яах учраа олохгүй ярзайталаа инээчихэв. Охин хариу инээмсэглэн байснаа түүнд дөхөж ирээд "Та яагаад намайг шоолоод унав. Би тийм хүн харахад инээдэмтэй царайтай байна уу?" гэлээ. Мань эр хэлэх үгээ олж ядантэвдсэнээ "Чи харин намайг түрүүнээс хойш ажиглаад байх шиг. Чи бид хоёр бие биеэ танидаг билүү?" гэж хариу асуужээ. Хонгорзул "Үгүй ээ та зүгээр л надад таалагдсан юм. Би таньтай танилцаж болох уу?" хэмээн гараа сунгав. Монхооны хувьд "Эр хүний дотор эмээлтэй хазаартай морь багтдаг" гэдгийн адил битүүхэндээ хотын царайлаг охидтой танилцаж эхнэр авахыг хүсдэг боловч түүнд харахын заяа байхаас хазахын заяа дутна.
Харин энэ сайхан нартай өдөр хотын гудамжаар тэр бүр үзэгдээд байдаггүй Солонгос сериалын гол дүрийн жүжигчин хүүхэн шиг зөөлөн булбарай, цав цагаан царайтай залуухан бүсгүй өөрөө гүйгээд ирэх нь тэр. Хонгорзултай бүтэн өдөржин хотоор зугаалсан Монхоон хэзээ язааны үерхэж дотноссон хосууд аятай гарыг нь чанга атгаад авбал бүсгүй ер дургүйцсэнгүй. Бүр наймаачин залуугийн цээжинд толгойгоо нааж ирээд хошуугаа цорвойлгон "Чи намайг хэзээ ч хаяхгүй биз, хоёулаа насан туршдаа хамт амьдарна шүү" гэж пал хийтэл хэлжээ. Зах тарахын алдад Монхоон өглөө танилцсан хүүхнээ тас сугадан гэртээ дагуулж ирэв. Тэрбээр аавтайгаа хоёулахнаа амьдардаг бөгөөд тэднийг ирэхэд аав нь эзгүй байлаа. Энэ нь ч Хонгорзулд ихээхэн таалагдсан бололтой, оронгуутаа гэрийн эзэгтэй мэт хувцасаа тайчиж эхлэв. Сэтгэцийн өвчтэй бүсгүй гурван жил 1000 гаруй хоног эмнэлэгт хэвтэхдээ нүцгэн эр хүн, бядархаг эр бэлэг эрхтэн ямар байдгийг амтлахаар яарна. Иймээс Хонгорзул жолоо нь алдуурсан уургын морь шиг л Монхоон руу ноцлоо. Залуу ч гэсэн бүсгүйг "Эхлээд хоол цай хийх үү?" гэж хэлэх завдал өгөлгүй дайрчээ. Хонгорзул гиншин дуу алдан залуугийн уруул хэлийг суга татах нь холгүй үнсэн, хүзүү хэнхдэгийг нь шимэн доошлов. Өмднийх нь цахилгааныг шар хийтэл тайлаад чивчиртэл хатуурсан тээрхийг нь тас атгаад авсан байна. Бүр улангассан бух шиг үг хэлгүй шунан зүтгэнэ. Бүсгүй амаараа нудчин тээрхийг нь хөхөх нь Монхооны хуял тачаалыг хөглөх гэхээсээ илүү өвтгөж байлаа. Хонгорзулын үнсэлт, озолт түрэмгий агаад илт харгис шинжтэй байсны цаад учрыг нь залуу яахан мэдэх билээ.
Мань эр бүсгүйн хоёр хөлийг байдгаар нь тэлж татаад хатуурсан эрхтэнээ чичээд өгвөл умдагнаас нь холбирч гараад орсонгүй. Хүрзний иш шиг хатуурсан тээрхийний угнаас атган хүчтэйхэн олиод өгвөл Хонгорзулын ариун онгон эрхтэн хөндүүрлэн бүсгүй "Ээ еэ, ээжээ" хэмээн байдгаараа чарлачихав. Монхоон яаралгүйхэн тааваараа бүлж эхлэхэд Хонгорзул эрх дураараа эзгүй тэнгэрт дэвэн нисэх хараацай адил хөдөлгөөний аясаар гиншин дуу алдан талархана.
Хонгорзулыг араас нь урдаас нь хажуугаас нь, босоогоор нь гээд зургаан удаа нахчихаад байхад л бүсгүй секс довтолгоо хийсээр байж. Янхан хүүхэн, секс шулам шиг авирлах тэгсэн хэрнээ ариун онгоноороо явж байдаг ийм бүсгүйг лав тэнгэр бурхан надад заяалаа хэмээн Монхоон баярлаж байсан гэдэг. Учир нь тэрбээр модон морин жилийн шинийн 8-нд ханийн тэнгэр дуудуулсан юмсанж. Ингээд бөөн баяр хөөр болсон залуу маргааш нь зах гарч харин Хонгорзул гэр орныг нь цэвэрлэж үлдэв. Үдийн алдад Монхооны аав Шагдар халамцуухан ороод иржээ. Гэрт нь хог шүүрдэж буй үл таних залуухан бүсгүйтэй мэнд мэдсэн Шагдар олон юм асуусангүй. "Монхоон хаачив?" гэвэл бүсгүй "Зах явсан. Орой ирэх байх" гэсэн байна. Айлд архидаж бүхлээрээ унтсан Шагдар бушуухан толгой тархиа угаахаар ус халаан хамаг хувцсаа тайлаад богино өмднөөс өөр хувцасгүй нүцгэн цээжээ маажиж ахуйд Хонгорзулын сэрэл тачаал түрүүчийн адил давалгаалж дэгджээ. Хүүхэн үгийн зөрүүгүй л хижээл эрийн нүцгэн цээжийг тас тэврэн, хаа тааралдсан газар нь үнсэж гарчээ. Хүүгээсээ нэг их ялгаагүй хагсарч, хааяа гунихарсан сэтгэлээ хар усаар тайлдаг Шагдар хэлэх үгээ олсонгүй. "Хөөе чи чинь яаж байна. Ингэж болдог юм уу?" гэснээ хүүхний булцгар мээмийг нт тас атган авчээ. Нэг мэдэхэд хүүхэн хэзээний Шагдарын дотуур өмдийг дотоожтой нь давхар тайлаад хаячихсан салтаа хооронд толгойгоо шаагаад нандин эрхтэнийг нь амтархан нудчин хөхөж эхэлсэн байна. Хүүхэн удаан гэгч хэлээрээ гижигдэн хөхөж байснаа хойш эргэн өмдөө шувтлан тонгойгоод "Та хурдан хийгтүн!" хэмээн тушаажээ. Ягаарах харагдах умдаг руу Шагдар өнөөхөө амсардуулан түлхээд халуун дулаан, чийглэг орчныг өшөө илүү мэдрэхийн тулд чөлөө завгүй цохиж гарсан байна. Усан хулгана болтлоо хөлөрсөн эр хүүгийнхээ найз бүсгүйг хэдэн цаг эдэлсэнийг ч бүү мэд. Архи уучихаар мөддөө дур тавихгүй мунгинадаг Шагдар тэгж тэгж, үрийн шингэнээ сая л нэг юм олгойдуулжээ.
Ойрын арван жил ингэж хөл дээрээ ачаалал аваагүй Шагдар өдөө татан ор луу лүгхийн суусан гэдэг. Гэтэл тун удалгүй өнөөх бүсгүйн дур хүсэл дахин оргилов бололтой сонин гарчиглаж хэвтсэн Шагдарын дээр ирвэс лугаа үсрэн буугаад өмдийг нь шувтлан өнөөхийг нь амандаа тас зуугаад авахгүй хаачихав. Энэ маягаар Шагдарт нэр усыг нь ч мэдэх завдал өгөлгүй үл таних залуухан хүүхэн дөрвөн удаа секс довтолгоо өрнүүлжээ. Цагийн дараа Монхоон захаас бууж ирсэн бөгөөл тэр шөнө залуугийн модон ор хяхтнан дуугарч хүүхний гиншин гийнах дуу үе үе чихэн дээр хадааж, нөгөө орон дээр амрах гэсэн Шагдарыг дугхийлгэлгүй үүр цайлгажээ. Шагдар дуг хийгээгүй гэхээр хөөрхий Монхоон яаж унтаж амарсан байх билээ. Өглөө нь Шагдар гадуур гарч ажил хөөцөлдөөд ирвэл Хонгорзул хошуугаа цорвойлгон мань эрийн хаа тааралдсан газар нь үнсэн озож байснаа хамаг хувцасаа тайчаад "Чамайгаа санаж үхэх шахлаа, хурдан нөгөөхөө хийе" гээд дайрчихсан байна. Энэ маягаар аав хүү хоёрын дунд тэлээгүй эдлүүлсэн Хонгорзул огт ядарч туйлдсан шинжгүй дуу аялан гунхалзан явахад Шагдарын хөл гарын шөрмөс татаж тамирдаад, харин Монхоон анх нохой аятай хэлээ унжуулан шүлсээ гойжуулан аахилах болов. Хонгорзулыг ирсэнээс хойш яг 72 цагийн дараа аймшигт мэдээг аав хүү хоёр сонсчээ. Бүсгүй бие засахаар гарсан хойно Шагдар зурагтаа асааж суув гэнэ. Гэнэт Хонгорзулын фото зураг зурагтаар нэлийтэл гарч "Энэ бүсгүй Шархадны эмнэлэгээс оргоод гурав хонож байна. Хурц хэлбэрийн галзуурсан бүсгүйг харсан үзсэн хүн байвал СЭМҮТ-ийн утас, буву Сэтгэцийн түргэн тусламжийн утас руу хандана уу?" гэсэн зарлал гарах нь тэр. Энэ мэдээг сонссон аав, хүү хоёр золтой ухаан алдаад уначихсангүй. Яах тухайгаа ярьж суутал гаднаас Хонгорзул ороод ирсэн байна. Юм л бол дуу аялан, инээж суух бүсгүйг сая ажиглахад үнэхээр галзуу нэгэн бололтой. Хүүхэн хоол хийхээр шүүгээнээс хутга шүүрэн авахад Шагдар золтой гэрээсээ гараад гүйчихсэнгүй. "Гаръя" гэж хүүдээ дохиод гэрээс гарсан хойноо "Монхоон чи л энэ галзууг манай гэрт авчирсан. Би хашааны гадна гар тэр эмнэлэг рүү нь хэл өгье, чи наадахаа алдчихалгүйхарж бай!" гээд Шагдар бушуухан явахын түүс болжээ. Шаварт унасан шарын эзэн гэгчээр Монхоон юу ч хэлэлгүй гэрт оров. Энэ хооронд эцэг нь СЭМҮТ рүү утасдаж хэл дуулгажээ. Гэвч Шагдарынх Баянхошууны хуучин эцэст хүн олохын аргагүй хаяг адресгүй задгайд амьдардаг юмсанж. Сэтгэцийн түргэн ирэх гэсээр байтал шөнө болчихов. Хонгорзул "Хоол идчихээд хурдан унтъя" хэмээн хувцасаа тайлан орондоо үсрээд орчихов. Энэ үед айснаасаа болоод Монхооны боов босдоггүй. Хүүхэн хөхөх гээд тонгойвол залуу жигтэйхэн айж "Хэрэггүй, жаахан өвчин орчихсон юм. Би өөрөө" гэжээ. Галзуу хүүхэнд бэлэг эрхтэнээ хөхүүлнэ гэдэг нь ёстой галзуу арслангийн аманд гараа хийхтэй нэгэн хэрэг болно. Тэгж тэгж хүү нь секс хийж эхлэхэд Монхоон их хурдан тавьчихав. Энэ үед Хонгорзул орноосоо үсрэн босоод "Чи өөр хүүхэнд сэтгэлтэй болчихлоо, би үхнэ" хэмээн хамаг хувцасаа өмсөж эхлэв. Гурав хоног тайвшруулах, мартуулах эмээ уугаагүй болохоор хүүхэн бачимдаж, хууч нь хөдөлж байгаа нь тэр. Энэ үед Шагдар дэрэн доороо сүх хийчихээд над руу дайрдаг л юм бол хэмээн хөмхий зууж нохой унталтаар хэвтэнэ. Монхоон цаг руугаа байн байн хялалзан "Уучлаарай хайраа би юу гэж чамаас сэтгэлээ буруулах билээ" гэж аргадахад уйлж суусан Хонгорзул гэнэт тас тас хөхрөн "Би чамаар тоглосон юм. Чи итгэчихсэн үү?" гэсэн байна.
Энэ үед ашгүй хашааны хаалга нүдэх чимээнээр Шагдар нүцгэн чигээрээ ггарч гүйгээд хаалга нээвэл түргэн тусламжийн цагаан машин гэрлээ анивчуулан зогсож байлаа. Хоёр эмэгтэй эмч гэрт шуртхийн орж ирээд хүүхэнд номхруулах цамц өмсгөөд дуу шуу бололгүй чимээгүйхэн авч оджээ. Харин толгойгоо маажин газар ширтэх хүү рүүгээ Шагдар нэг юм хэлэх гэснээ болвчихов. Гурав хоногийн ханашгүй секс жаргал гэхдээ төгсгөл нь жаахан муухай.
